pomagamywiktorowi / 2) Autyzm / * terapie w autyźmie
Jesteś:Gościem Wiktorka:-)
Dziś i Ty możesz sprawić by życie tego małego chłopca stało się lepsze 
   1) O Wiktorku
   2) Autyzm
      * objawy autyzmu
      * czym jest autyzm
      * linki
      * terapie w autyźmie
   3) Dokumenty
   4) Rehabilitacja
   5) Sukcesy Wiktorka
   6) Galeria
   7) Jak możesz pomóc
   8) Podziękowania
   9) Kontakt



Księga Gości Wiktorka:-)
 

 

 

 

Do pracy z dzieckiem autystycznym wykorzystuje się bardzo różne formy terapii.

Każde dziecko jest inne i aby terapia była efektywna, musi być indywidualnie dostosowana do konkretnego dziecka, powinna uwzględniać jego specyficzne potrzeby i zaburzenia, mocne i słabe strony.

Często różne metody pracy i terapii są łączone. Główny rodzaj terapii, uzupełniany przez inne. Ważne jest by działania miały charakter kompleksowy i wielokierunkowy, a terapeuci ze sobą współpracowali.

 

Poniżej przedstawiam najczęściej spotykane formy terapii osób z autyzmem.

 

I. TERAPIE CAŁOŚCIOWE:

 

TERAPIA BEHAWIORALNA (ABA)

Główną podstawą terapii behawioralnej stanowią ogólne prawa uczenia się. Dzieci autystyczne mają zdolności uczenia się – tak jak inni ludzie – o ile znajdują się w specjalnie przystosowanym dla siebie środowisku. Środowisko to składa się z miejsc, w których dzieci przebywają, na co dzień, a różni się od normalnego tylko na tyle, aby stało się dla niego bardziej funkcjonalne. W środowisku takim zapotrzebowanie na wykonanie jakiegoś zachowania przez dziecko powinno być wyraźne i zrozumiałe dla dziecka.

 

W terapii behawioralnej można wyróżnić trzy podstawowe cele:

1. Rozwijanie zachowań deficytowych,

2. Redukowanie zachowań niepożądanych,

3. Generalizowanie i utrzymywanie efektów terapii (czyli przenoszenie wyuczonych umiejętności do życia codziennego)

  

Podstawowym celem (...) procesu terapeutyczno-edukacyjnego jest kształtowanie u dziecka jak największej ilości zachowań adaptacyjnych, które rozwiną jego niezależność i umożliwią mu efektywne funkcjonowanie w środowisku. Drogą do tego celu jest:

 - systematyczne wzmacnianie (nagradzanie) coraz bardziej zbliżonych do docelowych form zachowania przy użyciu znaczących dla dziecka wzmocnień (nagród)

- ścisłe kontrolowanie sytuacji, w których zachowanie przebiega, oznacza to odpowiedni sposób wydawania poleceń, które w pierwszej fazie terapii muszą być krótkie i bardzo konkretne, oraz umiejętne wprowadzanie i wycofywanie różnorodnych podpowiedzi (manualnych, wizualnych, werbalnych)

 

Pracę z małymi dziećmi charakteryzuje konieczność rozbijania umiejętności złożonych na bardzo drobne elementy składowe, z których każdy musi być uczony oddzielnie. Nowe umiejętności są dobudowywane do już istniejących (opanowanych). Większość z nich wymaga bardzo wielu powtórzeń dla opanowania nowych umiejętności. Umiejętności te muszą być następnie ćwiczone w różnych miejscach i z różnymi osobami, aby mogły zostać zgeneralizowane, tzn. aby dziecko zaczęło je wykorzystywać na co dzień, w swoim naturalnym środowisku.

Idealnym rozwiązaniem jest tu stopniowe przechodzenie od nauczania indywidualnego do nauczania w małej, a następnie w dużej grupie rówieśników. Ostatecznym celem terapii jest nauczenie dziecka jak uczyć się od normalnego środowiska i jak oddziaływać na to środowisko w sposób, który będzie konsekwentnie przynosił pozytywne rezultaty dziecku, jego rodzinie i innym ludziom (Maurice i inni, 1996)

 

 

METODY ROZWOJOWE
RDI (w Polsce znana jako terapia rozwoju relacji międzyludzkich) to metoda terapii stworzona dla osób ze spektrum autyzmu (autyzm, zespół Aspergera i całościowe zaburzenia rozwoju). Koncentruje się na zmianie tego, co charakteryzuje autyzm tzn. sztywność myślenia, niechęć do zmiany, brak motywacji, niezdolność do dostrzeżenia perspektywy innej osoby, trudności w komunikacji.

Osoby ze Spektrum charakteryzuje niezdolność do funkcjonowania w układach dynamicznych. Przykładami takich układów są różne sytuacje z codziennego życia, w których nieustannie spotykamy się ze zmianami. Osoby z autyzmem za wszelką cenę utrzymują się w układzie statycznym , który nie pozwala im na rozwój. Dlatego też program RDI został oparty na pracy nad pięcioma podstawowymi umiejętnościami, typowymi dla tzw. Inteligencji Dynamicznej, niezbędnej do zwyczajnego funkcjonowania w życiu, które jednocześnie stanowią pięć podstawowych deficytów, występujących u osób z autyzmem.
Są to:
· analiza dynamiczna - zdolność analizowania informacji pod kątem tego, co jest ważne w danym momencie, na czym skupić uwagę, ustalanie priorytetów
· komunikacja służąca dzieleniu się doświadczeniem - używanie tzw. mowy deklaratywnej, która nie daje gotowych odpowiedzi, zmusza do myślenia, wzbudza ciekawość
· pamięć epizodyczna - pamięć zdarzeń i emocji, które danemu zdarzeniu towarzyszyły. Pamięć niezbędna do tworzenia naszej historii osobistej oraz budowania poczucia kompetencji i motywacji.
· elastyczne myślenie - zdolność szybkiej adaptacji do sytuacji, otwartość na zmiany, umiejętność działania w ramach kryterium: "wystarczająco dobre".
· samoświadomość - podstawowa umiejętność służąca zrozumieniu, że każdy jest inny oraz że nasze oddziaływania i zachowania mają wpływ na inne osoby. To również niezbędna umiejętność do budowania motywacji.

Ze względu na to, że wszystkie wymienione umiejętności są podstawą do prawidłowego rozwoju, a co za tym idzie uwieńczonego sukcesem funkcjonowania w społeczeństwie, właśnie na ich zdobyciu skupia się program RDI.
Metoda ta polega na uczeniu dziecka umiejętności składających się na Inteligencję Dynamiczną i na wzrost jego motywacji do pracy. Podzielony jest na 12 etapów, z których każdy ma wiele małych kroków, charakterystycznych dla prawidłowego rozwoju dziecka. Najpierw skupiamy się na zbudowaniu relacji z dzieckiem, która wyzwoli motywację do działania, następnie bardzo uważnie i systematycznie budowane są kompetencje dziecka, aby później zdobyta umiejętność mogła być używana i generalizowana.

 

NEURO RE- EDUKACJA

Jest koncepcją terapeutyczną opartą o zrozumienie Profilu Rozwoju Człowieka wg Doman’a, Carl Delacato, Temple Fay, Gretchen Kerr, Raymundo Veras oraz innych twórców owego „Profilu” z uwzględnieniem wszystkich dziedzin naukowych i leczniczych, których postępowanie szanuje organizację neurologiczną i kolejność dojrzewania neurologicznego.
Rozumiejąc, że mózg jest odpowiedzialny za wszelkie funkcje naszego istnienia. Rozumiejąc, że mózg rozwija się dzięki stymulacji. Szanując fakt, że jest on plastycznym ciągle zmieniającym się układem o niezmiernym potencjale. Rozumiejąc, że mózg rozwija się dzięki intensywności, częstotliwości oraz czasu trwania stymulacji, jaka do niego dociera przez ścieżki sensoryczne. Neuro-Re-Edukacja pracuje nad usunięciem barier fizycznych, intelektualnych i fizjologicznych wstrzymujących dziecko w jego rozwoju.
Rodziny na programie Neruo-Re-Edukacji pracujące ku organizacji neurologicznej swojego dziecka wykonują z nim zajęcia bierne i aktywne na przestrzeni całego dnia. Praca rodzica nie wyklucza pomocy terapeuty. Wszyscy pracujący z dzieckiem są informowani o celach, jakie dziecko powinno osiągnąć, aby nastąpiły poprawy w jego funkcjonowaniu.
Po przeprowadzeniu ewaluacji rozwoju dziecka i określeniu jego potrzeb następuje wybór elementów terapeutycznych, które wpływają na poprawę organizacji neurologicznej dziecka. Uwzględniając jego potrzeby w trzech głównych sferach rozwoju: fizycznego, intelektualnego oraz fizjologicznego.

WZÓR PRACY
Poniższy wzór jest jednym z wielu. Każdy wzór pracy może różnić się znacznie w zależności od określonych problemów i potrzeb dziecka.

I. Przeprowadzenie ewaluacji funkcjonalnej: wzroku, słuchu, dotyku, ruchu, mowy, sprawności manualnej, na podstawie obserwacji oraz kwestionariusza wypełnionego przez rodziców.

II. Następnie ustalane są cele uwzględniające największe potrzeby dziecka wybierając sferę fizyczną, intelektualną lub fizjologiczną jako cel pierwszej poprawy.
O poprawę w funkcjach fizjologicznych walczy się za pomocą:
a. Zmiany w żywności. Dla wielu dzieci jest to żywność bezglutenowa, bez cukrowa, bezmleczna bez konserwantów (np. takich jak glutamin sodu, barwniki itd.)
b. Bierne programy oddechowe
c. Aktywne programy oddechowe
d. Stymulacja sensoryczna (np. dotykowa, słuchowa, intelektualna, wzrokowa)
e. Terapia dźwiękowa – stosowana nie tylko w celu uzyskania zmian w słuchu

III. Następne cele są także określane wg indywidualnej potrzeby dziecka.
W przypadku dążenia do zmian w rozwoju fizycznym, dalsze elementy pracy składają się z:
a. Biernych programów
b. Aktywnych programów: pełzanie, raczkowanie, bieganie, rutyny gimnastyczne
W przypadku dążenia do zmian rozwoju intelektualnego, dalsze elementy pracy składają się:
a. Biernych programów: pokazywanie słówek, ” bitów” (ciągu obrazków), książeczek
- Przedstawianie dźwięku informacji encyklopedycznej i ogólnej słuchowo.
b. Programy aktywne
- stwarzanie okazji na czytanie prostych książeczek
- stwarzanie okazji na rozwiązywanie problemów intelektualnych
- stwarzanie okazji na sukces

WSZYSTKO TO CO ROBIMY Z DZIECKIEM POWINNO BYĆ PEŁNE RADOŚCI !!!UWZGLĘDNIAJĄC JEGO POTRZEBY !!!

 

METODA OPCJI

 THE SON-RISE PROGRAM - metoda Kaufmann’ów

To intensywna terapia dzieci i dorosłych z autyzmem i zaburzeniami z jego spektrum, nauczana w Amerykańskim Centrum Terapii Autyzmu w Sheffield, Massachusetts.

To metoda opracowana przez rodziców dla rodziców oraz profesjonalistów. Uczy jak opracować i wdrożyć domowy, skoncentrowany na dziecku program terapeutyczny. Zakłada, że to rodzice są dla dziecka najlepszym źródłem informacji więc  program edukacyjny jest ukierunkowany nie tylko na dzieci, ale również na rodziców.  Rodzice uczeni są konkretnych narzędzi dotyczących edukacji i postawy oraz technik pomocnych w tym, aby być jak najbardziej efektywnym nauczycielem oraz terapeutą jakiegokolwiek dziecko może mieć. Umożliwia to dziecku wyjątkowe postępy we wszystkich obszarach nauki, rozwoju, komunikacji i zdobywaniu różnych umiejętności.

 

Zasady oraz działania stosowane w programie Son-Rise:

 - dołączanie do  rytualistycznych i powtarzających się zachowań dziecka, które daje klucz do rozwiązania tajemnicy tych zachowań i ułatwia kontakt wzrokowy, rozwój socjalny i włączenie się do zabawy z innymi;

- używanie własnej motywacji dziecka, które doskonali jego proces nabywania wiedzy i buduje fundament pod edukację oraz nabywanie innych umiejętności;

- nauka poprzez zabawę interaktywną, owocującą efektywną i sensowną socjalizacją oraz postępami w interakcji;

- okazywanie entuzjazmu, energii i ekscytacji, które zwraca uwagę dzieci oraz budzi w nich stałą chęć do nauki i kontaktu;

- optymistyczne i wolne od sądów nastawienie podnoszące  w dzieciach do maksimum poziom uwagi,  radości i życzeń;

-  usytuowanie rodzica  jako najważniejszego i trwałego fundamentu  - co prowadzi do najbardziej spójnej i konsekwentnej koncentracji odnośnie terapii, inspirowania dziecka i jego edukacji;

- stworzenie bezpiecznego, wolnego od zakłóceń obszaru do zabawy i pracy, które daje optymalne środowisko dla nauki i rozwoju.

Filozofia tej metody opiera się na słowach „kochać kogoś to być z nim szczęśliwym”.

Zgodnie z założeniami Son Rise dziecko specjalnej troski nie jest dopustem a prezentem, który mobilizuje do wykazania niesamowitej energii oraz poświęcenia. Znaleźć drogę, aby pomóc dziecku, być jeszcze bardziej kochającym, pomocnym i ułatwiającym życie.

Najsilniejszym, najbardziej poświęcającym się, użytecznym i kochającym dla dziecka jest Rodzic.  W wielu profesjonalnych opracowaniach ten fakt jest deprecjonowany a nawet negowany. Metoda mówi, że „Ty możesz dokonać więcej, ponieważ Twoją jedyną pasją jest właśnie świat twojego dziecka”.

Son-Rise nie gwarantuje samo z siebie żadnych rezultatów. Jest to po prostu początek dla rodzica, który powie sobie „ Chcę spróbować pomóc mojemu dziecku pomimo wszelkich przeciwności i chcę to zrobić z miłością i akceptacją".

Tradycyjna koncepcja edukacji pojmuje nauczanie jako „napełnianie” umysłu dziecka informacją i skłanianie go do wykonywania różnych zadań w oparciu o z góry opracowane programy. Program Son-Rise proponuje coś zupełnie innego: wierzy, że najbardziej efektywny sposób to wyciągnąć informację, zrozumienie oraz intuicję od samego dziecka asystując przy tym i pomagając niczym położna w trakcie porodu. Pomóc dzieciom w rozwoju i budowaniu ich talentu, zręczności i zainteresowań poprzez wprowadzanie sytuacji sprzyjających uczeniu się, w których dziecko bada samo siebie jak również otoczenie bez żadnych nacisków, asystować i wspomagać proces wzrostu zaciekawienia i komplikacji procesów poznawczych.

Efekt to zamiana ról. Rodzic, instruktor, terapeuta staje się uczniem świata swojego dziecka obserwując, studiując, asystując i wspierając rozwój malca w kochającym i nie osądzającym go otoczeniu. Dziecko staje się nauczycielem prowadząc proces, odkrywając i eksplorując siebie oraz świat a w efekcie wskazując drogę do siebie. Rezultat to podążanie wraz zamiast podążanie wbrew dziecku, które dzięki takiemu podejściu staje się coraz bardziej zmotywowane do odkrywania naszego świata i rozwoju. Ta motywacja jest kluczowym czynnikiem determinującym moc każdego programu.

W pracy z dorosłymi i dziećmi nastawienie na miłość oraz akceptację jest fundamentem na którym są budowane wszystkie programy oraz wzajemne oddziaływania (interakcje).

W metodzie Opcji nie ocenia się dziecka, lecz stara się mu pomóc. Nie nakleja etykietek „dobre – złe”, „prawidłowe – nieprawidłowe”, „właściwe – niewłaściwe” opartych na uprzedzeniach nauczycieli i lekarzy. Każde dziecko robi wszystko jak najlepiej potrafi ,a jeżeli może coś wykonać jeszcze lepiej (mowa, dbanie o siebie, różnego rodzaju interakcje) – to chce to robić. Zamiast pchać dziecko w stronę przyswajania naszych priorytetów próbujemy zrozumieć jego świat, wejść weń i zdobyć się na bycie tak kochającym, wyjątkowym i ekscytującym, aby malec chciał po prostu wiedzieć więcej, otrzymać więcej i nauczyć się od nas więcej.

 

II. TERAPIE WSPOMAGAJĄCE I UZUPEŁNIAJĄCE:

 

INTEGRACJIA SENSORYCZNA

  

TRENING SŁUCHOWY (M.IN. METODA TOMATISA)

  

SEKWENCJE STYMULACYJNE

TERAPIA ZABAWĄ

FLOORTIME

 

SALA DOŚWIADCZANIA ŚWIATA

METODA DOBREGO STARTU


METODA RUCHU ROZWIJAJĄCEGO W. SHERBORN

 

MUZYKOTERAPIA

 

EEG- BIOFEEDBACK

 

HIPOTERAPIA

DOGOTERAPIA


DELFINOTERAPIA

 

 
Copyright ©2009 by Dorota Jakubiec
www.projektowaniestron.zafriko.pl
Kreator Stron www